بازي هاي جديد رايانه اي

مدترسناك درژاپن+عكس!

عشق كيلويي چند

من – هووووووووووووووووو ايول جان سيناي خودم بزن ناكارش كن ولي يكم قضاوت سخته طرفدار هردوشون هستم .

سعيد باتعجب از كاراي من – خانم صداقت همون قبليه خيلي بهتر بود بزاريد روي همون .

منم كه جو گير بازي شده بودم داد زدم .

من – نهههههههههههههههههههه اين بازي خييييييييييلي حساسه لطفاshot up. 5ديقه اي بود كه داشتم مي ديدم .

سعيد – خانم صداقت غذارو آوردن بيايند بخوريد .

من – واسم بياريد اينجا . غذا رو واسم آورد گذاشت كنارم منم همين جور كه داشتم ميديدم غذام رو هم مي خوردم . غذام تموم شد منم كه اصلا هواسم به غذا خوردن نبود فقط داشتم فوت و فن ياد مي گرفتم .

سعيد – خانم صداقت . خانم صداقت . نخير مثه اين كه قصد خفه شدن نداره . زدم روي استپ .و برگشتم طرفش .

من – بله .

سعيد –  بزاريد روي شبكه ي 3 .

من – واسه چي ؟

سعيد – مي خوام فيلم خانه ي اجاره اي رو ببينم .

من – نه نميزارم دارم مسابقه مي بينم .

سعيد – مي گم بزاريد روي شبكه ي سه بگوچشم .

اه چه زودم صابخونه مي شه اينجا خونه ي خودمونه پرو .

من – نه نمي زارم اسرارم نكن . ودوباره پلي كردم و داشتم ادامش رو ميديدم كه آقا فلش رو از توي ريسيور در آورد .

من – دارم مي گم بده به من .اون فلش رو.

سعيد – نه نميزارم ببيني .

من – واسه چي دارم مي گم بزار ببينم حساسه . پس فلاش رو بدم تا بزارم ببيني . اونم بهم داد .. بعدم گذاشت روي شبكه ي سه . منم رفتم تلوزيون رو خاموش كردم .

سعيد – اه نكن دارم فيلم مي بينم .

من – خوب منم داشتم فيلم مي ديدم .

كنترل رو برداشت و دوباره تلوزيون رو روشن كرد . منم دوباره خامونش كردم . كه ايندفعه بلند شد ورفت طرف تلوزيون و من نتونستم ديگه تلوزيون رو خاموش كنم .

من توي دلم – اه فك كردي زرنگي حالا حالت رو ميگيرم . رفتم طرف اتاقم و از در حياط رفتم بيرون و حمله ور شدم طرف كنتر برق و فيوزش رو پروندم .

من – خوب حالا بشين فيلمت رو نگاه كن . (يه سوال برام پيش اومده اين دوتا چه زود پسر خاله دختر خاله شدند عجيييييييييب ........... مري جون بايد حال آدماي پرو رو گرفت ............ خوب پس دست آق سعيد درد نكنه ............ مري ميزنمتا .......... هوي خودمم كاراته رفتما .)

با خيالي راحت رفتم توي اتاقم و لپ تاپم رو برداشتم و رفتم پايين توي سالن و روبه روي قيافه ي عصبانيه سعيد نشستم و لپ تاپم رو باز كردم و فلش رو زدم توشو ادامه ي مسابقه رو داشتم مي ديدم كه دوبازه فلش رو كشيد بيرون .

من – بابا خوب مگه نگفتي مي خواي تلوزيون تماشا كني خوب پس تما شا كن ديگه .

سعيد - فك كردي من نمفهمم و نمي فهمم كه تو برق رو قطع كردي ؟

من – نه من قطع نكردم گاهي خودش فيوز مي پرونه وقتي وسايل برقي زيادي مثه يخچال و جارو برقي و ماشين لباس شويي وايييييييييييييييييييي لباساي سامان . و تازه ياد لباس هاي اون بدبخت افتادم كه از صبح تا حالا توي ماشين لباس شويي بود بلند شدم و رفتم يه سبد برداشتم و لباس ها رو ريختم توش و رفتم روي پشت بوم . (وامگه تو از اين كار ها هم بلدي ؟.......... من بله من كه توي اين خونه آدم نيستم وقتي سوري جون هستش يه عالمه خدمت كار داريم ولي وقتي بره من بدبخت بايد همه كاراي خونه رو انجام بدم مي بيني چقدر به فرزندشان عقش مي ورزند ............... منم از اين كار ها مي كنم چيز سختي نيس . )

من – خوب از كدوم بند شروع كنم . آهان از اون نالنجي خوشمله . تمام لباس هارو پهن كردم روي بند .و بعدم رفتم طرف در تا برم پايين كه ديدم بازنميشه .

من – باز كن درو جناب سرگرد باز كن اين در رو اعصاب ندارما مي گم باز كن .

نه انگار نه انگار دارم باديوار حرف ميزنم آقا اصلا نيس كه بخواد بفهمه من دارم صداش مي كنم . همون موقع صداي در خونه اومد . وا چرا اين باز نمي كنه در رو. خوب جهنم و ضرر از روي ديوار همسايه هامون ميرم . پريدم روي ديوار اميرينا واي اگه من رو ببينه باباش پدرم رو در مياره كه لب ديوار چي كار مي كردم . حتما اگه من پسر بودم مي گفت اومدي چشم چروني ولي حالا كه دخترم مونده چي بهم بگه آروم قدم بر داشتم و روي ديوار راه مي رفتم . يكي نيس به اين پدر من بگه تو كه هيچ موقع توي خونت نمياي همش با سوري جونت ميري سفر يه بارم من بدبخت رو نمي برين راحت يه خونه ي كوچيك بگيرين البته حياط داشته باشه واسه ي مواقع ضروري تا من مجبور نباشم اينقدر مسافت رو روي ديوار حياط طي كنم . (ببخشيد ديگه بابات هواسش نبود كه دخترش قراره مرد عنكبوتي بشه .)

به آخر ديوار كه رسيدم دوبازه پيچيدم دست چپ  تازه يه 15متري بايد برم تا برسم به در خونه . به در كه رسيدم ديدم ستاره و سهيل هستند . ستاره به سهيل گفت :

ستاره – سهيل مگه سعيد نگفت توي خونس پس چرا در رو باز نمي كنند . منم از اون بالا مثه يتيم بيچاره ها گل ميله هاي حفاظ آويزون شدم و سرم رو از بين برگ ها بردم بيرون و گفتم :

من – چون من بدبخت اينجام .

ستاره – واي آرزو تو اون بالا چي كار مي كني . سهيل هم كه فقط كارش شده بود تعجب كردن .

من – برو از اون پسر خالت بپرس .

ستاره – بابا شما ها نمي تونيد يه ثانيه باهم خوب باشيد ؟

من – من كه كاري نكردم حالا مي شه بعدا سوال بپرسيد .من الان ميام .

ستاره – كجا مي خواي بري ؟

من – يه لحظه . واز در اومدم پايين كه لحظه ي آخر صداي جر خوردن شلوارم رو شنيدم .

من – شلوار نازنينم نگران نباش ديه ي تو رو هم ازش مي گي رم . در خونه رو باز كردم و ستاره با آقا شون وارد شدند .

ستاره – حالا مي گي چي شده .

من – فعلا صبر كن . و بعد هم دويدم طرف خونه آروم وارد سالن شدم . آقا لم داده بود و بد جوري به خواب رفته بود . حالت رو مي گيرم جناب سرگرد . ديدم ستاره و سهيل آروم آروم دارن ميان و چون حياط ما خييييييييييييييييلي بزرگه 5 ديقه اي طول مي كشه بيان تو .

آروم رفتم طرف آشپزخونه و يه پارچ آب برداشتم يه عالمه يخ ريختم توش . (آرزو گناه داره منم يه بار دوستاي داداشم خونمون خوابيدن صبح يكي شون بيدار نمي شد . اون يكي  يه پارچ آب داد بهم گفت بريز روي سرش منم كه بچه بودم تا تهش رو خالي كردم روي سرش بدبخت ........... آفرين درست حدس زدي ولي من بايد ديه ي شلوارم رو بگيرم ازش ............ بابا هميشه مي گن اصفهاني ها خسيسن توكه روي اصفهاني ها رو سفيد كردي ............ من نمي دونم بايد تلافي كنم . )

رفتم بالاي سر مبارك و از فرق سرش تا نك انگشت پاش با يه حركت تمام آب ها رو خالي كردم . كه صداي زيباي دادش هوا رفت . ستاره و سهيل با داد كچه ي نرسيده ي خودمون سراسيمه اومدند طرف سالن (به به چه زيبا سخن گفتم........... يه اسفند واسه خودت دود كن يه موقع چشمت نزنند . .............. اون كه حتما اوليش خودتي كه چشمم مي زني . )پت ومت اومدند توي سالن .

سهيل – چي شد سعيد ؟ وتابه قيافه ي سعيد نگاه كردند هر دوشون زدند زير خنده .

سعيد عصباني شد وبدون هيچ حرف ديگه اي رفت بالا .

سهيل – خانم صداقت مي دونيد يكي از هفت عجايب رو ما امروز ديديم .؟

ستاره – راست مي گه اصلا نمي شه با اين بشر شوخي كرد .وتوهم بايد منتظر يه تلافي باشي .

من – خوب منم تلافي امروز رو سرش در آوردم . بعدم كه انگار نه انگار اتفاقي افتاده باشه رفتم لپ تاپم رو باز كردم و ادامه ي مسابقه رو نشستم ببينم كه بالا خره باتيستا برد . يه كشتي كج ديگه اي هم بود كه نديده بودم از اين 30 تا يي ها خيلي خنده داره . ولي ديگه حوصله ي ديدن نداشتم در واقع يه شادي خاصي داشتم بلند شدم و رفتم دم در اتاق ستاره و سهيل ودر زدم .(واي آرزو چه با ادب شدي تازه گيا . ............ من بودم نميخواستم ريا بشه . )

در رو باز كردم و رفتم تو .

من – سلام .

سهيل – سلام .

من – ستاره امشب چه كاره اي كجا ها مي ري ؟

ستاره – برنامه ي خاصي نداريم .

من – من يه برنامه دارم هستين يا نه ؟

ستاره – حالا بگو ببينم چي هس .

من – بيايند بريم شهر بازي .

هر دو با تعجب بهم نگاه كردند .

ستاره – كجا ؟

من – شهربازي . آهان نمي دونيد كجاست خوب خودم بهتون مي گم . همه ميرن اونجا بازي مي كنند عقده هاي بچگي شون رو خالي مي كنند سوار تاب مي شن و................

ستاره – بابا خودمون هم ميدونيم كجاست فقط اونجا چرا ؟

من – چون يه هو دلم خواس برم اونجا حالا ميايند يا نه .؟

ستاره – سهيل نظر تو چيه ؟

واي حالا هي اين از اين نظر مي خواد هي اون از اين بابا ولش كن يه راس بگو مياي يا نه .

سهيل – نميدونم سعيد مياد يا نه من كه حرفي ندارم .

ستاره – آرزو جون ما ميايم .

من – خوب پس تا نيم ساعت ديگه پايين باشيد تابريم .

ستاره – باشه .

از اتاق اومدم بيرون ورفتم توي اتاقم و يه تيپ پسرونه ي سفيد مشكي زدم . نيم ساعت گذشت ومن رفتم پايين و منتظرشون موندم تا بياند . كه بله پت ومت وكچه ي نرسيده اومدند .

پعه مرده شورت رو ببرن چه تيپي هم زده كچه نرسيده .

يه شلوار جين مشكي با يه تيشرت سفيد از اين كلاه دار ها هستش ها پوشيده بود يه كلاه مشكي هم سرش گذاشته بود بايه جفت كتونيه سفيد . (دختره ي چشم سفيد يه موقع درسته قورتش ندي چشم هات رو درويش كن ............. اهههههههههههه پارازيت ننداز وسط سحنه ي رمانتيكمون . ) بالا خره چشم ازش برداشتم و گفتم :(نترو خدا بازم نگاش كن . )

من – سلام زود باشيد تا بريم .

ستاره – برو بريم ما كه حاظريم .

اول از همه از خونه زدم بيرون . سوار ماشين سعيد شديم و رفتيم شهربازي به دم در شهربازي كه رسيديم خيلي ذوق داشتم خيلي وقت بود كه نيومده بودم . قلبم واسش مي تپيد . رفتيم تو .من رفتم طرف تاب زنجيره اي ها كه همون اول كار بود.

من – ستاره مياي بريم سوار بشيم .

ستاره – باشه بروتابريم .

من .ستاره و سهيل و سعيد نشستيم روي تاب با چند تا پسر ديگه كه ظرفيت تاب تكميل شد و تاب به راه افتاد .اول سهيل روي تاب نشسته بود و بعد ستاره و بعد هم من وبعدم سعيد . منم كه هميشه ميام شهربازي شهربازي رو با جيغ هام به توپ مي بندم شروع كردم به جيغ زدن .يكي از اون پسرا گفت :

پسره – خفه شو مخمون رف بابا .

من – اههههههههههههههههه نههههههههههه حيجان خوبه تو هم جيغ بزن واست خوبه .

ستاره – آرزو تو ديگه زيادي حيجاني شدي بابا يكم آروم تر داد بزن .

من – هووووووووووووووو نه حال مي ده داد بزنيم .

سعيد با دادا – !peleas shot up ! وهي جيغ و دادمي كرد بد جوري روي مخم اتل متل بازي مي كرد مخم ديگه داشت ميرفت . چون درست پشت سرم نشسته بود .

من – چرا دادمي زني .

سعيد – خوب مگه نگفتي داد واسه حيجان خوبه .

من – من يه چيزي بگم تو چرا به خود مي گيري ؟

پسره روبه دوستاش گفت :

پسره – هووووووو بچه ها اين چه باحاله .و اون منگلا هم شروع كردند به دادزدن . منم كم نياوردم و هي داد مي زدم .

بلاخره تاب ايستاد .

ازتاب كه پياده شديم ستاره روبه سهيل گفت :

ستاره – سهيل مياي بريم بشقاب پرنده .

سهيل – بريم .

منم انگار نه انگار وجود دارم جفتشون سرشون رو زير انداختند و رفتند ومن بدبخت رو با اين كچه نرسيده تنها گذاشتند .(تو كه از خداته باهاش تنها باشي ............ اون كه بله ولي نه الان كه منتظر يه تلافي از طرف اونم ........... حقته من كه گفتم آب ها رو نريز روي سرش ........... آبجي خريت كه شاخ و دم نداره ولي عوضش دلم خنك شد اصلا هم پشيمون نيستم .)

سعيد – بيا ماهم بريم سرسره آبشار.

من – باشه .

من توي دلم – من كه مي دونم تو واسم يه نقشه اي داري والا توكه يهو مهربون نمي شي . (عزيزم آرزو جون اگه يه موقع بهت چيزي تعارف كردي نخوري ها .............. واسه چي مري جون ؟............ من خودم داغ ديدشم بهت پيشنهاد دادم . هواست رو جمع كن . ............... مگه چي شد كه اين رو مي گي ؟............ من با داداشم هميشه دعوا داشتم يه بار داشت پرتغال مي خور خيلي مهربون شد و يه قولش رو داد به من ............... خوب مگه چي شده ؟................. غزيز وسطش فلفل ريخته بود منم بچه هيچي حاليم نبود خوردم بعدشم مثه اسفند روي آتيش بالا و پايين مي پريدم ................ ايول دمش گرم .) رفتيم و دوتا بليط خريديم  و از پله هاش كه بالا مي رفتيم يكمي ترسيدم آخه بار اولي بود كه مي خواستم سرسره آبشاري برم توي تمام وسايلش مي رفتم ترسي هم نداشتم ولي تا حالا توي اين يكي و اين چيزا هس كه 4 تا صندلي داره و توي هوا مي چرخه ها از اينا تا حالا نرفتم .(عزيزم اسمش رنجره .......... حالا همون .) به بالا كه رسيديم پسره دوتا كيسه بهمون دادوگفت كه بشينيم توي اين ها و بعد بريم پايين . وقتي پوشيديم خندم گرفت مثه ماست كيسه انداخته بوديم .

من و سعيدم نشستيم .

سعيد – 1..2..3كه گفتم با هم ميريم پايين .

من – با.. با.. باشه .

سعيد -1...2....3 وخودش راهول داد جلوتا بره پايين ولي من هيچ كاري نكردم .اونم كه ديد من انگاري مي ترسم دستم رو گرفت كشيد و باهم رفتيم پايين . چشمت روز بد نبينه ان چنان توي دلم خالي شد كه نگو يه جيغي زدم كه گوش خودمم كرشد . به پايين كه رسيديم رنگم با كچ ديفال (ديوار ) يكي شده بود . و اين سعيدم هر هر بهم مي خنديد . بدنم مثه بيد ليلي مي لرزيد . (وا مگه ما بيد ليلي هم داريم ؟............ خوب آره ديگه من كه پسر نيستم من دخترم پس مي شه بيد ليلي .) نمي تونستم از جام تكون بخورم . اين پسرم كه مثلا مامور اين قسمت بود هي مي گفت :

پسره – آقا كمك كنيد خانمتون بلند بشند . خدا از دهنت بشنوه گل پسر . (آرزو بر جوانان عيب نيس . )

سعيد – ايشون كه خانم من نيستند .

پسره – خوب پس كمك كنيد دوس دخترتون رو ببريد اون طرف .

من يهوزدم زير خنده هه دوس دختر نخير پسر جان ما دوتا دشمن خوني هم هستيم .

سعيد – ايشون دوست منم نيستند .

پسره باعصبانيت – خوب پس خانم بلند شيد مي خوان بيان پايين

من به زور خودم رو بلند كردم و رفتم روي نيم كت نشستم . اونم اومد پيشم نشست .

سعيد – خيلي باحال بود من كه خيلي حال كردم مياي بريم سينما 4 بعدي . منم واسه اين كه فكر نكنه خيلي ترسيدم و از اين دخترام كه تا آخر كار يه گوشه ميچپم ( من كشته ي اون ادبياتتم ) تا اينا عشق و حال كنند قبول كردم سر راه دوتا بطري آب معدني گرفتيم و من كمي از آب ها رو خوردم و دوتا بليط گرفتيم و رفتيم تو روي صندلي ها كه نشستيم اومدند و بهمون عينك مخصوصش رو دادند تا بزنيم منم زدم و آماده شدم تا فيلم رو بزاره تا گذاشت سعيد گفت كه اين فيلم رو ديده منم كه نديده بودم زول زدم به فيلم به وسط فيلم كه رسيديم يه مار بود كه ميومد توي صورتت و مثلا بهت نيش مي زد و زهرش توي صورتت مي پاشيد كه همون موقع احساس كردم  آب توي صورتم پاشيده شد منم كه فكر كردم مال اين فيلمس توجهي بهش نكردم چون از بس اين صندلي تكون مي خورد واحساس مي كردي يه چيزي دور پات مي پيچهتوجهي نكردم و به ادامه ي فيلم خودم رو دعوت كردم دوباره آب پاشيده شد توي صورتم منم دوباره فكر كردم حس كردم ولي وقتي فيلم تموم شد و لامپ ها رو زدند و عينك رو برداشتم ديدم همه لبلس ها شون خشكه و فقط من لبلسم خيسه يه نگاه به سعيد انداختم كه ديدم از خنده سرخ شده . واي بپا خودت رو خيس نكني .

من – هر هر خنديدم چي اينقدر خنده داره ؟

سعيد - هيچي قيافه تو . حرصم در اومد منم بطريم رو برداشتم و بي هوا ريختم توي صورتش بعدم زدم زير خنده .عصباني شد ولي چيزي نگفت و باهم از سينما اومديم بيرون .

من توي دلم – آقا خيال كردي آن چنان حالت رو بگيرم كه حض كني . رفت طرف همون وسيله آسباب بازي 4 تايي بود كه گفتم ها همون ( بابا رنجر .) و گفت : مياي سوار بشيم .

من – نه دوست ندارم سوار بشم .

سعيد – بگو مي ترسم .

من – نه نمي ترسم با اين حرفاتم تحريك نمي شم كه بيام ها .

سعيد – من كه نمي ترسم حالا هم واسه اين كه صابت كنم سوار مي شم .

من – باشه ببينيم و تعريف كنيم .

ديگه حرفي نميزديم و من زول زده بودم به اون 4 تا كه توي اون اسباب بازيه بودند واي پسرا يه داد هايي از روي ترس ميزدند كه نگو . (آرزو برو من و دختر عموم و پسر عمه هام خواستيم سوار بشيم گفتند زير 16 سال ممنوعه ما هم با پوزه هاي كش اومده بر گشتيم آخه بايه دربدري مامان هامون رو راضي كرده بوديم ............ وا مگه مغز خر خردم سوار اين بشم .............. اما راس مي گي ها به نظر من هركي كه مي خواد بچش سقد بشه با يه دور سوار شدن كار حله . )

. يه هو يه فكري خورد به ذهنم رفتم پيش همون كه اين وسيله رو كنترل مي كرد و گفتم :

من – آقا مي شه دور بعدي كسي رو سوار نكنيد من خودم دو برابر پولش رو به شما مي دم فقط نبايد كسي رو سوار كنيد به جز اون پسره كه من الان ميرم پيشش .

پسره – واسه چي ؟

من – موضوع خيلي حياتيه . موضوع رو كم كنيه . باشه .

پسره باخنده – گرفتم چي شد خودم به گه خوردنش مي ندازم .(يكم توي روي اين پسرا بخنديم همين مي شه ها ادب مدب رو ميزارن كنار. )

من – ممنون خدا دوس دخترات رو دوبرابر كنه .

بعدم رفتم سر جام  . اين دور كه تموم شد همه پياده شدند و سعيد يه قيافه ي از خود راضيي به خود گرفت  كه مي خواستم از همين جا جف پا برم تو صورتش ولي آق پليسه چوري (اصفهاني سليس جوجه مي شه چوري ) رو آخر پاييز ميشمورند . سعيد سوار شد .

به گفته ي بنده كسي سوار نشد و صداي سعيد در اومد .

سعيد – آقا پس كي حركت مي كني .

پسره يه نگاه به من انداخت و من يه چشمك زدم اونم دستگاه رو به كار انداخت . واي جاتون خالي رو هوا نگهش داشته بود و هي مي چرخوند . ولي صدايي از اين بشر در نميومد .در وا قع مي شه گفت بيشتر مردم اومده بودند و به اون كسايي كه سوار اين بازي مي شدند نگاه مي كردند . رفتم نزديك پسره .

پسره – بابا ديگه چي كار كنم اين كه صداش در نمياد .

من – نترس در مياد فقط به كارت ادامه بده .

ولي نه انگار صدايي ازش نميومد . ستاره و سهيل هم اومدند و به من پيوستند .

ستاره – واي اين پسره چه نترسه نمي ترسه كه اصلا صداش در نمياد .

من – عزيز اون كه اون بالاست برادر آقاتون هستند .

ستاره و سهيل يه نگاه به هم انداختند و بعد سهيل دويد طرف اون پسره و گفت :

سهيل – آقا هرچه زود تر نگه داريد .

پسره – واسه چي ؟

سهيل باداد – بهت مي گم نگهدار .

پسرم نگهداشت و سهيل دويد طرف سعيد واي مثه فيلم هنديا دو برادر به هم رسيدند .

سهيل – ستاره بدو بيا .

نه انگار يه طوري شده .

ستاره هم دويد طرفشون منم رفتم واي بدبخت بي هوش شده بود و رنگشم زرد شده بود . منم كه بي جنبه تا حالا كسي رو اينجوري نديده بودم از اين كه من كشته باشمش و قتلش رو بندازند گردن من زدم زير گريه (بچه ها دروغ مي گه چون دوستش داره داره واسش گريه مي كنه .......... عزيزم يه ديقه حرف نزني كسي نمي گه لالي . )

من با گريه – ستاره چي شده ؟چرا اين اينجوري شده ؟

ستاره – هيچي فقط زود باش برو ماشين رو روشن كن كه بايد بريم بيمارستان .

زود رفتم از شهر بازي بيرون و ماشين رو اوردم دم در شهربازي و ستاره و سهيل سعيد رو آوردند و روي صندلي جلو گذاشتندش و خودشون رفتند عقب نشستند .

(فقط تغير رو حال كردين هميشه دخترا توي اين رمان ها مي رن بيمارستان چرا يه بار پسره واسش اتفاقي نيفته كه بره بيمارستان .............. مري حالا آدم قحطي بود اومدي سراق ما .)

اينقدر سرعتم زياد بود كه بدبختا به در و ديوار ماشين هي مي خوردند . ماشين هي هن هن مي كرد آخر سرم خاموش شد و ما بدبختا توي خيابون مونديم .

سهيل – واي حالا چي كار كنيم .

من – الان درستش مي كنم . بعدم از ماشين پريدم بيرون و رفتم سراق صندق عقب درش رو كه باز كردم يه 5 ليتري بنزين بود برداشتم ولي خالي بود . اشكالي نداره ميرم سر خيابون وامي ستم تا يه كي به من بدبخت بنزين بده من موندم چرا ايقدر نحصي ميارم خوبه 13 به در به دنيا نيومدم . (عزيزم اينا همش حرفه عموي من 13 به دنيا امده ولي تا دلت بخواد شانس داره . ) رفتم سر خيابون وايسادم و اين 5 ليتري رو هي تكون مي دادم .

من – نه انگار كسي قصد كمك به من رو نداره . يكي نيست به اين دولت بگه چرا بنزين رو كارتي كردين كه كسي به يكي مثه من بدبخت كمك نكنه . خسته شدم و نشستم روي زمين و هي مثه منگلا اينا تكون ميدادم بالا خره يه ماشين نگهداشت كه توش سه تا پسر بودند . از اون سيخ سيخي هاش كه دستشون رو كرده بودند توي پيريز برق. يكي از پسرا گفت :

پسره – مشكلي پيش اومده ؟      نه بابا آدم حسابيه .

من – بله . ماشينمون بنزين تموم كرده و سعيدم حالش بده بايد حتما ببريمش بيمارستان .

پسره – مابنزين نداريم ولي مي تونيم تا بيمارستان ببريمتون .

من – آخه ما 4 نفريم .

پسره – خوب اون كه حالش بده بايكي از شما ها بياد .

من – يه لحظه صبر كنيد . رفتم طرف ماشين و رو به سهيل گفتم :

من – اينا مي گن شما رو تا بيمارستان مي رسونند . كدومتون باهاشون مي ريد ؟

سهيل و ستاره – تو برو .

من – كي ؟ من . چراشما نميرين آقا سهيل ؟

سهيل – چون اگه من برم دوتا دختر توي اين خيابون خلوت خطرناكه (حسن خطر ناكه حسن ............. مي شه يه بار واسه رضاي خدا نپري وسط حرفاي ما .............. نوچ .)

من – باشه پس بيايند آقا سعيد رو بزاريد توي اون ماشينه تا ما بريم . سهيل پياده شد و سعيد رو گذاشت توي اون ماشينه كه مزدا3 بود . دوتا از پسرا جلو نشسته بودند و سعيد كنار پنجره من وسط و اون پسره كنارم .

من توي دلم – واي يا چارده معصوم من هنوز جوونم آرزو ها دارم نمي خوام جوون مرگ بشم بلا ملايي سرمون نيارن .

يكي از پسرا گفت :

- شوهرتونند ؟    واي حالا چي بگم ؟

من – نه برادرم هستند .

پسره – چي شد همچين شدند ؟

من – نميدونم . آقا مي شه تند تر بريد حالش خيلي بده . به يه سرا كه رسيديم زد توي جاده ي فرعي .

من – آقا چرا از اينور ميريد راه از اونوره .

پسره – نه از اينور زود تر مي رسيم .

من توي دلم – واي يه وجعلنا بخونم و بهش فوت كنم تا از جلو چشماش محو بشم . وجعلنا من بين ايديهم سدا و من خلفهم سدا و اخشيناهم فهم لا يبصرون .(منگل جان اون مال موقعيه كه معلم مي خواد بپرسه اگه بهش بخوني و فوت كني اسمت از جلوش محو مي شه نه توي به اين گندگي ............ وا حالا چي كار كنم چي كار كنم ............ چم چاره . ماكه يه بار همه خونديم و فوت كرديم به معلممون به جاي اين كه بپرسه امتحان گرفت . )

وايي اين كجا داره ميره ؟

من – آقا كجا داري مي ري ؟

پسره – خفه شو تا برسيم .

من توي دلم – واي يا علي حالا چي كار كنم اين مي خواد منو بكشه فردا صبح بريد روز نامه بخريد تيتر اولش نوشته جوون نا كام آرزو صداقت . واي چرا اين بيدار نمي شه بابا به هوش بيا .

( آرزو ..آرزو يه گاز به دستش بگير شايد به هوش اومد .............. بد فكري نيستش ها .) سرم رو گذاشتم روي پام و دست سعدم گرفتم توي دستم . (هندي بازياش رو سانسور مي كنم .) يه گاز محكم به دستش گرفتم . واييييي چقدر شور بود اه  اه حالم بد شد . ( خوبابا مردند ديگه كاريش نمي شه كرد . )

قيافه ي سعيد توي هم رفت ولي چشماش رو باز نكرد . (دوباره بهش گاز بگير ....... واي مگه خلم يه بار تا مرض بالا آوردن رفتم بسمه . )ايندفعه يه نشكون بهش گرفتم . كه اونم بهم يه نشون گرفت ولي بازم چشماش رو باز نكرد .

من – آيي ...........

پسره – چيزي گفتي ؟

من – هيچي يه هو ياد دوستم آيناز افتادم .(حالا آيناز كدوم خريه )

وا چرا اين همچين مي كنه (آرزو جون يكم اون فندق رو بكار بنداز مي خواد اينا نفهمند كه حالش خوبه ............ ها آهان گرفتم چي شد . اوكي . .............. خدارو شكر كه فهميدي )

ادامه دارد ............................................................................

ببخشيد اگه يكم دير شد ها ولي دارم سعي مي كنم جمع و جورش كنم و تموم كنمش و برم واسه تا بستون با يه رمان توپپپپپپپپپپپپپ بيام . بهم بگيد خوب مي نويسم يعني استعداد نويسندگي رو دارم يا نه ؟ من كه به زنداداشم مي گم رمان مي نويسم مي گه از بس بي جنبه اي 2 تا رمان خونده رفته رمان مي نويسه

عكس فيس بوك ايراني ها

قرار نبود × قسمت دوم و سوم ×

در ميان خنده صبحانه مو خوردم و پاشدم. عزيز هنوز هم غر مي زد و ظرف و ظروف رو توي سر هم مي كوبيد. از آشپزخونه اومدم بيرون و بدو بدو از پله ها رفتم بالا و شيرجه زدم توي اتاقم. سر سري موهامو برس كشيدم و دوباره با كش بستم. جلوي در كمدم ايستادم و با دعا و ثنا در كمد را باز كردم. باز كردن همانا و غرق شدن زير يك من لباس همانا! من آدم بشو نبودم! لباس ها را تند تند كنار زدم و يك مانتوي سرمه اي بلند با يك شلوار جين يخي و يك روسري آبي روشن جدا كردم. اتو را به برق زدم و تند تند اتو كشيدم. كم كم داشت دير مي شد. لباس را پوشيدم و موهاي روشنم را يك وري توي صورتم ريختم. حال آرايش كردن نداشتم. بدون آرايش هم به اندازه كافي اعتماد به نفس داشتم. كفش هاي پاشنه 5 سانتي سورمه ايم را هم به پا كردم و از در بيرون رفتم. بالاي پله ها دوباره خواستم نرده سواري كنم كه چشمم به عزيز افتاد كه پايين پله ها ايستاده بود. طوري به چشمانم زل زده بود كه ياد گربه توي تام و جري افتادم وقتي كه چشمش به جري مي افتاد. از فكر خودم خنده ام گرفت و با متانت پله ها را يكي يكي پايين رفتم. حسرت نرده سواري به دلم ماند. عزيز جون زير لب چيزي شبيه ورد را تند تند مي خواند. وقتي جلوي پايش ايستادم بلند گفت:
- چشم حسود كور بشه ايشالله! لا حول ولا قوة الا بالله علي العظيم!
- اوووه كي مي ره اين همه راهو! عزيز داري براي من خرچسونه قزميت اينا رو مي خوني؟ كي مياد منو چشم كنه؟
- واي نه نه ماشالله عين سرو مي موني! تا داشتي مي يومدي پايين ياد مادر خدابيامرزت افتادم ...
بغض گلوي عزيزو گرفت و نتونست حرفشو ادامه بده. آهي كشيدم و لبم را جويدم تا اشكم سرازير نشود. مامان كجايي كه وايسي پايين اين پله ها و براي دخترت دعا بخوني كه قبول شده باشه. كجايي كه حض دخترت رو ببري؟ مامانم زود رفتي خيلي زود رفتي ... چند نفس عميق كشيدم و كنارش لب پله نشستم. دستمو سر شونه اش انداختم و گفتم:
- ا عزيز يعني چي گريه مي كني؟ نمي گي صبح اول صبحي منو اينجوري راهي كني من كلي موج منفي مي گيرم بعد اين موج منفيا روي روزنامه اثر مي ذاره و به جاي پزشكي و دارو سازي و دندون پزشكي رشته كون شوري بچه ...
به اينجا كه رسيد عزيز سرشو بالا آورد و گفت:
- اه مادر! تو به كي رفتي اينقدر بي تربيت شدي؟ خجالت نمي كشي؟
غش غش خنديدم و گفتم:
- پاشو عزيز جونم ... پاشو قربونت برم مسافرو كه اينجوري بدرقه نمي كنن!
توي صورتش كوبيد و گفت:
- خدا مرگم بده! مگه داري مي ري مسافرت؟
ميون خنده دستشو كشيدم و گفتم:
- نه جيگر من! دارم مي رم پاي دكه روزنومه فروشي سر خيابون. زودم بر مي گردم البته اگه اين آتيش به جون گرفته ها بذارن. دارم بهت مي گم كه يعني ديگه گريه نكني.
اشكاشو پاك كرد و گفت:
- باشه مادر بدو پس تا ديرت نشده ... برو و زود برگرد مي خوام براي ناهارت بادمجون درست كنم.
خودمو زدم به غش و گفتم:
- جونم بادمجون ...
- برو دختر خودتو لوس نكن
دست عزيزو چسبيدم و گفتم:
- عزيز جونم ... بابا خوابه!
- سرت تو جايي خورده مادر؟ بابات اگه خواب بود با اين همه غش و ضعفي كه تو كردي و سر و صداهايي كه راه انداختي چسبيده بود به سقف كه.
با ذوق گفتم:
- نيست؟
- نخير ... قبل از بيدار شدن تو رفت سر كار.
- آخ جون ... پس عزيز جونم بدو سوئيچ ماشين مامانو بيار بده به من.
- نه مادر. بيخيال ماشين شو و برو پياده برو نه نه جووني خدا بهت پاي سالم داده.
- ا عزيز اين درسته كه ماشين به اون ماماني گوشه پاركينگ خاك بخوره بعد من پياده برم؟
- خب نه نه لابد تصديق نداري كه بابات اينقدر روي سوار ماشين شدنت حساسه!
- چي مي گي عزيز؟ من ماه پيش گواهنيامه گرفتم. فقط چون تند مي رم بابا مي ترسه ماشين بهم بده يهو طوريم بشه. ولي من قول مي دم يواش برم. حالا شما برو سوئيچو بيار.
نه مادر من دلم لا هول مي شه تا تو بري و بياي سه بار جون مي دم. ولش كن بيا تاكسي بگير با تاكسي برو.
- اه عزيز اذيت نكن. تو رو جون بابا ...
- ا قسم نده دختر!
- خب پس بيار.
عزيز چس و فس كنان به سمت اتاقش رفت تا سوئيچ را بياورد. زير لب غر هم مي زد:
- اي امان از جووناي امروز . الان مي گه يواش مي رم ولي تا بشينه پشت فرمون همه چي يادش مي ره اول صداي ضبطش محله رو ورمي داره بعدم جيغ تايراي ماشين نه نه خدا بيامرزش.
ديگه صداشو نشنيدم. دم در اين پا اون پا مي كردم تا بالاخره سوئيچو آورد. سوئيچو قاپيدم و هوار كشان خداحافظي كرده و از در بيرون رفتم. پرشياي بژ مامانم زير نور آفتاب برق مي زد. با شادي پريدم پشت فرمون و ماشينو روشن كردم. در پاركينگ رو با ريموت بازكردم و رفتم بيرون. همين كه از در رفتم بيرون صداي ضبط رو تا ته بلند كردم. صداي جيغ لاستيكا هم بلند شد. جلوي خونه بنفشه اينا كه يه كوچه با خونه مون فاصله داشت ايستادم و دستم رو روي بوق گذاشتم. پريد بيرون. توله سگ چه تيپي زده بود. مانتو كتي قهوه اي رنگ با جين كرمي و روسري كرم قهوه اي. موهاي قهوه ايشو هم از اينور و اونور ريخته بود بيرون. عاشق فر درشت موهاش بودم. پريد روي صندلي كنار منو جيغ كشيد:
- چه دير اومدي بيشعور!
- مي دوني كه سرم گرم عزيزه.
- آره مي دونم عزيز جونت عشقته ايشالله به پاي هم پير بشين.
انگشتمو بردم سمت چشمش كه سرشو برد عقب و گفت:
- نكن تو رو خدا پدرم در اومد تا خط چشممو صاف در آوردم. دست بزني اشكم در مياد ريده مي شه توش.
- پس زر نزن
- باشه بابا راه بيفت شبنم داره زنگ مي زنه.
پامو گذاشتم روي گازو و اينبار جلوي خونه شبنم وايسادم. شبنم هم با يه تيپ جلف تر از ما دو تا پريد عقب. مانتوي آبي و نقره اي تنگ و كوتاهي پوشيده بود با شلوار جين پاره پاره موهاي حالت دارشو با اتو مو لخت شلاقي كرده بود و از يه طرف شال سفيدش ريخته بود بيرون تا روي سينه اش. آرايشش تكميل تكميل بود. من و بنفشه سوتي زديم و همزمان گفتيم:
- اولالا!
شبنم پشت چشمي نازك كرد و گفت:
- چطوره مي پسندين؟
- درد تو جون پسر كشت!
- واي نگوووو جون به اون پسر!
- خاك بر سر هيزت كونم.
هر سه خنديدم و شبنم گفت:
- بدو برو روزنامه اومده.
- همچين هول مي زنه انگار چه خبره! بابا فقط ما سه تا عين اوسكولا مي خوايم روزنامه بخريم. همه همون ديشب تو سايت ديدن الان هم خيالشون راحت تخت نشستن زير باد كولر دارن فيلم نگاه مي كنن كه خستگيشون در بره.
- نخيرم همونا كه ديدن قبول شدن حالا مي يان دنبال روزنامه كه اسمشونو يادگاري دورش خط سرخ بكشن.
جلوي دكه روزنامه فروشي وايسادم و گفتم:
- بدوين برين بخرين و بياين جا پارك نيست.
حق با بنفشه و شبنم بود. جلوي دكه حسابي شلوغ بود. نفهميدم چطوري اين دو تا ورپريده سه سوته روزنامه رو گرفتن و برگشتن. چنان جيغ و هواري مي كرديم كه همه به سمتمون برگشته بودن. بنفشه صفحه س را برداشته بود و بلند بلند تكرار مي كرد:
- سميعي بنفشه سميعي بنفشه ...
يهو جيغ زد :
- ايناهاش ... ايناهاش! واي خداي من قبول شدم .... قبول شدم قبول شدم.
روزنامه هاي مچاله شده رو كنار زدم و گفتم:
- درد بگيري چي قبول شدي حالا؟
بنفشه كه از هيجان زياد سرخ شده بود و داشت خودش را باد مي زد گفت:
- ژنتيك قبول شدم ... همون كه مي خواستم واي خدا الان بال در ميارم.
يهو صداي جيغ شبنم هم بلند شد:
- واااااااااااااي شبنم نيازي .... رشته داروسازي .... خداااااااااااااا جوننننننننن ماااااااااااااااااااااچچچ چچچ!
از خوشحالي دوستام شاد شدم و هر دوشون رو محكم بوسيدم اونا هم توي بغل هم كمي اشك شادي ريختن و دست آخر بنفشه كه تازه متوجه من شده بود گفت:
- تو چي؟
در حالي كه پوست لبم را مي جويدم شانه بالا انداختم. بنفشه با حرص گفت:
- شونه و درد ! بده ببينم اين روزنامه رو ....
صفحه ر را قاپيد و تند تند و زمزمه وار شروع به گشتن كرد:
- رادمهر ترسا ... رادمهر ترسا ... رادمهر ترسا ....
شبنم هم افتاد روي روزنامه و دو تايي شش چشمي مشغول گشتن شدند. روزنامه را كشيدم و گفتم:
- گشتم نبود نگرد نيست ....
بنفشه و شبنم هر دو با بغض نگاهم كردند. خنديدم و با بيخيالي گفتم:
- چتونه عين گريه شرك زل زدين به من؟ به جهنم كه قبول نشدم.
- كاش يه ذره سطح پايين تر انتخاب رشته مي كردي آخه تو فقط سه تا رشته هاي بالا رو زدي.
- چون اگه چيز ديگه هم قبول مي شدم نمي رفتم.
- حالا آزاد كه قبول مي شي.
- بشمم نمي رم.
- يعني چي ؟ مگه دست خودته؟ بايد بري.
- مي رم .... ولي نه دانشگاه.
- پس كجا؟
- مي خوام برم اونور ... فقط منتظر يه بهونه بودم كه اين قبول نشدن شد برام يه بهونه!

هر دو با چشم هاي گشاد شده نگاهم كردند. همان لحظه ماشيني كنارمان ايستاد كه سر نشينانش دو پسر به قول شبنم توتو بودند. موهاي فشن و آخر تيپ! يكيشون گفت:
- جيگر كدوم دانشگاه قبول شدي؟ مي خوام ببينم هم دانشگاهي شديم يا نه به ياري خدا؟
بنفشه و شبنم و من هر سه با خشم گفتيم گفت:
- خفه ... هري!
اگر وقت ديگري بود حتماً كلي تفريح مي كرديم ولي در آن لحظه ... بنفشه دستم را گرفت و گفت:
- خودت فهميدي چي گفتي؟
سرمو تكون دادم و گفتم:
- آره ... مي خوام برم خيلي وقته تو فكرشم.
- ولي ... ولي بابات كه نمي ذاره.
- مي دونم.
شبنم گفت:
- اگه مي دوني پس چرا اين حرفو مي زني؟
- چون اميدوارم بتونم راضيش كنم.
هر دو با هم گفتند:
- نمي توني!
سري تكان دادم و گفتم:
- به هر قيمتي كه شده باشه راضيش مي كنم.
بنفشه بي توجه به حضور شبنم گفت:
- به خاطر قضيه آتوسا بابات عمرا نمي ذاره حتي اگه خودتو پر پر كني.
شبنم دوست دو سه ساله من و بنفشه بود و براي همين هم زياد در جريان اتفاقات خانوادگي ما نبود. به خصوص ماجراي آتوسا كه مربوط به شش سال پيش است. ولي بنفشه را از دبستان مي شناختم. با خانواده اش هم مراوده داشتيم و خوب همديگر را مي شناختيم. شبنم با گنگي پرسيد:
- آتوسا؟ مگه خواهرت چي كار كرده؟
بنفشه با شرمندگي نگاهم كرد و لبش را گزيرد. برايم مهم نبود كه شبنم هم قضيه را بفهمد براي همين هم دستي سر شانه بنفشه زدم و گفتم:
- آتوسا ده سال پيش براي تحصيل رفت لندن ... بابا هم براي اينكه اون پيشرفت كنه از هيچ راهي فروگذار نكرد. مرتب پول به حسابش مي ريخت و در ازاش فقط از اون مي خواست كه درس بخونه و خانوم دكتر بشه. آتوسا هم مرتب مي گفت چشم بابا جون هر چي شما بگين. مامان خيلي براي آتوسا بي تابي مي كرد و مي خواست كه بره اونو ببينه. بالاخره بابا ويزاشونو درست كرد و با مامان رفتن سراغ آتوسا. وقتي كه برگشتن من با تموم بچگيم فهميدم اوضاع يه جوريه! مامان مرتب از آتوسا طرفداري مي كرد و جلوي بابا مي ايستاد ولي گويا وضع ظاهري آتوسا حسابي غربي شده بوده. موهاشو رنگ كرده بوده و لباساي آن چناني مي پوشيده. شيشه هاي مشروب تو خونه اش بوده جلوي بابا سيگار مي كشيده و از اين جور چيزا. مامان به بابا مي گفت كاريش نداشته باشه و بذاره راحت باشه تا بتونه درس بخونه ولي يه چيزي بود كه بابا رو نگران مي كرد. اونم يه مدرك جرم بود. بابا تو خونه آتوسا يه لباس زير مردونه پيدا كرده بود ... مامان مي گفت لابد مال پارتي هاييه كه اونجا مي گيرن و مطمئن بود كه ربطي به آتوسا نداره. مي گفت در اين مورد با آتوسا حرف زده و اون گفته كه مال دوست پسر دوستشه ولي بابا بالاخره يه مرد ايراني بود و غيرتش حسابي باد كرده بود. بيشتر به آتوسا زنگ مي زد و حسابي نگرانش بود. دو سال ديگه هم گذشت بابا هر كاري مي كرد ويزاش درست نمي شد كه يه سر بره پيش آتوسا و اين بيشتر كلافه اش مي كرد. به اونم كه مي گفت بيا ايران هزار تا بهونه مي آورد. آخرياش ديگه جواب تلفنارو هم نمي داد. وقتي 6 ماه گذشت و خبري از آتوسا نشد بابا به ضرب پول ويزا گرفت و رفت لندن ولي با چه صحنه اي مواجه شد! آتوساي معتاد در بين يه گله مرد هرزه ... بابا آتوسا رو برگردوند ايران و مشغول مداواش شد. آتوسا دو بار خودكشي ناموفق داشت. بالاخره تركش داديم. قضيه بكارتش هم با يه عمل حل شد ولي بابا اعتمادش رو به كل ازدست داد. تموم سختگيريش اينبار متوجه من شده بود. ديگه اون بابا يخوب رفته بود و جاش يه باباي بد اومده بود. مامان خيلي هواي اتوسا رو داشت و من از همه طرف زير فشار بودم. محبت مامانو از دست داده بودم بابا هم برام تبديل به يه مرد خشك و خشن شده بودن بنفشه مي دونه كه اون موقه من اگه يه دقيقه دير مي رسيدم خونه بابا چه قشقرقي راه مي انداخت. دو سال بعد از اومدن آتوسا پسر يكي از شريكاي بابا اومد خواستگاريش. با وجودي كه يه چيزايي راجع بهش مي دونست. البته به استثناي قضيه بكارت! پسر خوب و جنتلمني بود. وقتي اومد خواستگاري آتوسا من به آتوسا حسوديم شد. اونم از خدا خواسته قبول كرد و ازدواج كرد. الان دو ساله كه رفته سر خونه و زندگي خودش. مامانم شش ماه بعد از ازدواج آتوسا يه شب كه خوابيد ديگه بيدار نشد. قضيه يه تب و يه مرگ شد. ولي قبل از رفتنش بابا بالاي سرش بوده. گويا خيلي سفارش منو مي كنه. خودش فهميده بود كه چه طلمي در حق من شده. به بابا گفت از سختگيريش نسبت به من كم كنه و بيشتر بهم محبت بكنه و نذاره درد بي مادري رو بچشم. گفته بود كه من با آتوسا زمين تا آسمون فرق دارم. بعد از فوت مامانم بابا كلي عوض شد. يادم نمي ره كه شبها چقدر بالاي سرم بيدار مي شست تا خوابم ببره. بعد از مرگ مامانم هر شب كابوس مي ديدم و از خواب مي پريدم ولي خداييش بابا خيلي هوامو داشت. آتوسا هم كه احساس گناه مي كرد خيلي دور و برم مي پلكيد. پارسال سال كنكور من بود ولي به خاطر حال خرابم حتي نتونستم شركت كنم. امسالم كه گند زدم رفت! من دلم خوشه به وصيت مامانم شايد به خاطر اون بابا رضايت بده كه من برم اونور ...
بنفشه آهي كشيد و گفت:
- من كه چشمم آب نمي خوره. بابات هر سر قضيه آتوسا چشم ترس شده هم اينكه جونشه و تو ... مگه مي تونه يه لحظه ازت دور بشه؟
- منم ديگه طاقت اينجا موندنو ندارم.
- ببخشيد چرا؟
- درد و چرا! دلم آزادي مي خواد دوست دارم وقتي به يه پسر مي رم بيرون راحت باششم نه اينكه ...
هنوز حرفم تموم نشده بود كه بنفشه و شبنم از خنده منفجر شدند. با تعجب نگاشون كردمو و گفتم:
- مرگ! چه دردتونه؟
شبنم ميون خنده گفت:
- تو و پسر؟ برين بيرون؟
- مگه من چلاغم؟
- تو اگه بيل زن بودي همين جا باغچه تو بيل مي زدي.
خنده ام گرفت. واقعاً هم كه چه دليل مسخره اي آوردم براي رفتنم. من نقطه مخالف همه پسرها بودم. از همه اشون متنفر بودم. قبلاً ها شايد شيطنت مي كردم و سر به سرشون مي ذاشتم ولي ديگه اينكارو هم نمي كردم. حتي لايق فحش شنيدن هم نبودن ازنظر من! بنفشه هم يه بار با يه پسر دوست شد ولي اينقدر جنگ اعصاب براش درست شد كه بيخيال شد. شبنم هم كه عاشق يكي از پسراي فاميلاشون بود و كلاً به هر كي نگاه مي كرد اونو شبيه اردلان مي ديد. ما هم هميشه سر اين قضيه مسخره اش مي كرديم. بنفشه زد تو سرم و گفت:
- هوي كجايي؟ نكنه خبريه؟ هم حرفاي جديد جديد مي زني هم مي ري تو فكر؟
ماشينو روشن كردم و گفتم:
- برو بابا دلت خوشه! خبرم كجا بود؟ خبر هر چي پسره بيارن برام.
شبنم با خوشحالي زايد الوصفي گفت:
- امشب چند شنبه است؟
من و بنفشه نگاهي به هم كرديمو زديم زير خنده. بنفشه گفت:
- خنگول هنوز شب نشده!
شبنم هم به سوتي خودش خنديد و گفت:
- خب بابا ... امروز چند شنبه است؟
- پنج شنبه!
- آخ جون شب جمعه!
- سر و گوشات مي جنبه؟ ببينم قراره اردلان بياد خونه تون؟
- درد و مرض تو جونت! نخير شب جمعه هر چي توتوئه مي ياد تو خيابون. امشب شام مهمون من.
من و بنفشه هورايي گفتيم و بنفشه پرسيد:
- كجا؟
- پاتوق ...
- بگو ايول!
هر سه با هم جيغ كشيديم:
- ايول!

رمان قرار نبود × قسمت اول ×

صداي آهنگ آنشرلي بلند شد. سرم داشت منفجر مي شد. دستم رو از زير پتو بيرون آوردم و روي عسلي كنار تخت كشيدم. صدا لحظه به لحظه داشت بلند تر مي شد و من لحظه به لحظه عصبي تر مي شدم. بالاخره دستم خورد به گوشيم. چنگش زدم وكشيدمش زير پتو. يكي از چشمامو به زور باز كردم و دكمه قطع صدا رو زدم. صدا خفه شد. نمي دونم چرا آهنگي رو كه اينقدر دوست داشتم گذاشته بودم براي آلارم گوشيم. ديگه داشتم از اين آهنگ متنفر مي شد. ساعت چند بود؟ هفت صبح. لعنتي! خوابم مي يومد ديشب تا صبح داشتم چت مي كردم و تازه دو سه ساعت بود كه خوابيده بودم. اين چه قرار كوفتي بود كه من با دوستام گذاشته بودم؟ انگار مرض داشتم! با غر غر از جا بلند شدم و كش و قوسي به بدنم دادم. نگاهم به در و ديوار بنفش اتاق افتاد. همه ديوارها با كاغذ ديواري بنفش پوشيده شده بود و بهم آرامش مي داد. در حالي كه لي لي مي كردم تا خورده چيپس هايي كه از ديشب كف اتاق پخش شده بود و حالا چسبيده بود به پايم جدا شود كنار پنجره رفتم و با ضرب گشودمش. باد سرد توي صورتم خورد و لرزم گرفت. با خشم خم شدم و چيپس ها را از پايم جدا كردم و غر غر كردم:
- لعنتي!
صداي زنگ گوشيم بلند شد. اينبار آهنگ ملايمي از كريس دي برگ بود. لب تخت نشستم و گوشي رو كه زير بالش چپونده بودم در آوردم. صورت دلقكي بلنفشه روي صفحه چشمك مي زد گوشي را در گوشم گذاشتم و گفتم:
- بنال ...
- اه باز تو صبح زود پاشدي اعصابت مثل چلغوز شد؟
- هر چي باشم بهتر از توام كه ...
- من كه چي هان؟
خنديدم و گفتم:
- قيافه ات شبيه چلغوزه!
صداي جيغ جيغويش بلند شد:
- بيشعووووووووووور! تو هنوز اون عكس روي گوشي نكبتتو عوض نكردي؟ خيلي خرييييييي من مي دونستم اين عكس اتو مي شه تو دستاي توي خرچسونه.
خوابيدم روي تخت و گفتم:
- بنفشه جون سگ بابات حال ندارم از خونه بيام بيرون. تازه حالا از اتاق كه برم بيرون اعصابمم چيز مرغي مي شه چون با بدختي بايد ماشين دودر كنم.
- ترسا خيلي خري! هيجانش به روزنامه اشه!
- آخه كثافت ...
صداي بوق پشت خطي مانع از ادامه حرفم شد. بنفشه گفت:
- صدات قطع شد.
- خف بابا پشت خطي دارم.
بنفشه رو گذاشتم تو ليست انتظارو و جواب شبنمو دادم:
- هان؟
- هان و درد تو گور خواهر جوون مرگت!
- وا خاك تو سرت كنم الهي با خواهر من چي كار داري؟
- بسكه تو بي شعوري! اول صبحي گوشيو بر مي داري بگو جوووووونم ... تا منم يه حال اساسي بكنم با اون صداي ناناز تو ...
- خيلي عوضي شدي شبنمااااا ... برو با صداي بابات ... استغفرالله!
غش غش خنديد و گفت:
- چي كاره اي؟
- والا اگه شما دو تا نكبت اجازه بدين من بلند شم يه آب تو اين صورت جيشي ام بزنم. بعدم يه چيزي كوفت كنم و بيام.
- اووه اون وقت ديگه لاشه روزنامه هم بهمون نمي رسه.
- نرسه به درك! انگار دارن تو عهد ميرزا كوچك خانوم سيبيلو زندگي مي كنن. لا گور كنم شما رو الهي. خفه مرگ بگير برو كاراتو بكن بذار منم به كارام برسم.
- خيلي خب بدو كه دل تو دلم نيست.
زير لب گفتم:
- تو كه غمي نداري ...
- چي؟
- هيچي ... باي.
- باي.
دوباره صداي بنفشه بلند شد:
- اووووووووووووي چه خري بود؟
- همزادت بود.
- درد !
- ولم كن تو رو خدا صبح اول صبحي فحشي نبود كه تو بار من نكني.
خنديدم و گفتم:
- ببخشيد عشخ من ... مودوني كه من صپا اخلاخ ندالم ...
- كي بود؟
- دردو كي بود؟ ببين فقط بايد فحشت بدم لياقت نداري باهات عين ادم حرف بزنم! فضولي تو؟ به تو چه ربطي داره كه كي بود؟
- اينقدر فك زدي خو يه كلمه مي گفتي چه خري بود؟
- شبنم بود ...
- چي مي گفت؟
- عين تو نشسته منتظر سرويس
- خب پس عزيزم زود باش اينقدر مردومو معطل نذار زشته.
جيغ كشيدم:
- بنفشههههههههههههه ....
- كي مي تونه با تو طرف شه؟
خنديدم و گفتم:
- گمشو كاراتو بكن الان مي يام.
- منتظرم عشق من باي.
- باي.
گوشيو قطع كردم و از جا بلند شدم. شلوارك كوتاه آديداسم رفته بود لاي پام. نق نقي كردم و با دست كشيدمش بيرون. جلوي آينه ميز آرايشم ايستادم و خودمو ديد زدم. شده بودم عين ميت! بعضي وقتا از قيافه خودم مي ترسيدم. گوستم زياد از حد سفيد و بي رنگ بود. چشمامم يه رنگ خاصي بود. سبز خيلي خيلي روشن كه به سفيدي مي زد. براي همينم بنفشه و شبنم چشم سفيد صدام مي كردن. موهام بي رنگ و بي حال ريخته بودن كنار صورتم. عين خون آشام شده بودم. كش مومو برداشتم و موهاي بلندمو كه تا وسط وسط كمرم بود با كش بستم. دمپايي ابري هامو پام كردم و با غر غر رفتم بيرون. اتاق من توي طبقه دوم ساختمون بود و خوبيش اين بود كه دستشويي و حمام مجزا داشت. رفتم تو دستشويي و درو بستم. بدجور ذهنم مشغول بود. اگه قبول نمي شدم چي؟ اگه ... اي خدا مي دوني كه تنها اميدم به همينه كه قبول شده باشم. ولي خودمم مي دونستم كه اميدم الكي بود با رتبه 3000 مگه مي شد پزشكي قبول شده باشم؟ مسواك زدم و آبي هم توص صورتم پاشيدم و رفتم بيرون. بالاي پله ها كه رسيدم نشستم روي نرده و ليز خوردم تا پايين:
- هورااااااااااااااااا...
عزيز جون پايين پله ها بود و داشت با چشماي گشاد نگام مي كرد. با ديدن نگاهش خنده ام گرفت و در حالي كه لپاي باد كرده و پر چينش رو مي بوسيدم گفتم:
- صبح عزيز جونم بخير!
- نه نه حالت خوبه؟
- آره نه نه جونم از اين بهتر نمي شم؟
نشست لب پله و در حالي كه خودشو به چپ و راست تكان مي داد گفت:
- من از دست تو چي كار كنم؟ اي مادر نمي گي مي افتي من خاك به سرم مي شه؟ فكر كردي عين اين يارو عنكبوتيه ايه؟ نخيرم هيچم عنكبوت نيستي. مي افتي ضربه مغزي مي شي و خودت خلاص مي شي ما رو در به در مي كني! اي خدا منو بكش از دست اين راحت شم. اين دختره تو آفريدي؟ من مطمئنم تو قرار بوده پسر بشي خدا وسط راه پشيمون شده.
از حرف عزيز غش غش خنديدم و گفتم:
- عزيز جونم چرا اينقدر جوش مي زني الهي من پيش مرگت بشم؟ من كلاس اين كاراو رفتم. هيچيم نمي شه. بلدم چي كار كنم.
- آره ديگه اينا كلكه پوله مادر! دلت خوشه كه بلدي وقتي مي افتي يه كاري كني ضربه مغزي نشي. آخه مگه ممكنه نه نه؟ مي افتي و تا مي ياي به خودت بياي زرتي زبونم لال مي ميري. آدمي ... نعوذبالله فرشته نيستي بال دربياري كه ... بچه هاي مردمو با اين چيزا گول مي زنن جفنگ بازي يادتون مي دن بعد مي گين برين شما شدين عنكبوتي.
با عشق بغلش كردم و گفتم:
- الهي دور عزيز شيرين زبون خودم برم. چشم ديگه سر نمي خورم شما اينقدر حرص نخور برات خوب نيست.
- وا مگه چمه؟ ماشالله هزار ماشالله بزنم به تخته از هزار تا جووناي حالا هم سرحال ترم. مي خواي از همين نرده سر بخورم بيام پايين؟
از خنده دل درد گرفته بودم. دست عزيزو كه داشت مي رفت سمت نرده ها گرفتم و در حالي كه چلپ چلپ ماچش مي كردم گفتم:
- نه عزيزم مي دونم شما هزار بار بهتر از مني هر چي باشه دود از كنده بلند مي شه ..
- خوبه مي دوني.
از جا بلند شدم و در حالي كه سمت آشپزخونه مي رفتم گفتم:
- صبحونه تو بساطت هست عزيز يا بايد گشنه برم؟
- كجا مي خواي بري نه نه؟ اصلاً چي شده كه تو كله سحر پاشدي؟
- امروز جواب انتخاب رشته مي ياد عزيز ...
- جواب چي؟
- جواب كنكورم عزيزم. جوابش مي ياد كه ببينم مي تونم برم دانشگاه يا بايد شوور كنم؟
اينو گفتم و خودم غش غش خنديدم. عزيز در حالي كه تر و فرز صبحانه مرا آماده مي كرد گفت:
- ايشالله كه قبول شدي مادر ... قبولم كه نشده باشي طوري نيست ... شوهر كه چيز بدي نيست ... تا وقتي شوهر نكردي فكر مي كني ترسناكه ولي وقتي شوهر كردي تازه مي فهمي چي بوده و تو خبر نداشتي!
ميان خنده گفتم:
- عزيز اين دوره زمونه برعكس شده. دخترا فكر مي كنن شوهر چي هست! ولي تا مي كنن تازه مي فهمم چي هست!
اينو گفتم و خودم زدم زير خنده. عزيز كه متوجه منظور من نشده بود سري تكان داد و گفت:
- آره عزيز دختراي اين دوره زمونه آبرو رو سر كشيدن حيا رو قي كردن ... اون دوره تا مي گفتي شوهر ...
پريدم وسط حرفشو و گفتم:
- دخترا رنگ لبو مي شدن و از خجالت خودشونو تو هفت تا سوراخ قايم مي كردن ... ولي اين دوره ...
- آره مادر اين دوره تا ميگي شوهر ورنپريده ها نيششون تا بناگوش كه چه عرض كنم تا ناقولوسيشون گشاد مي شه.
اي الهي دور عزيزم بگردم كه اينقدر باعث شادي من مي شد. بعضي وقتا مثل امروز اينقدر از دستش مي خنديدم كه همه غم هام يادم مي رفت.

اينم يه مدل تخليه كردن انرژي !

رمان جاي خالي دستانت(9)

سيمين دانشور درگذشت

رمان آن نيمه ديگر(3) نويسنده : آنيتال

لوگو دوستان:

كد لوگو دوستان